Jazeker ja!

Vorig weekend was het hier in de USA Memorial Weekend, wat dus betekende dat we Zaterdag’s en ‘s maandags vrij hadden…nou dat kan maar 1 ding betekenen…roadtrip!
Snel wat enthousiastelingen (Lees: Ons huisje, Frances, Rickert en Renee) bij elkaar gesprokkeld en overlegd waar we naartoe zouden gaan…nou na lang beraad is dat dus San Francisco geworden! Wel wat lang rijden maar dat hadden we er natuurlijk wel voor over!

Nou, nadat iedereen vrijdag klaar was met vliegen en dat soort ongein hadden we spulletjes gepakt, wat boodschapjes gedaan, gedag gezegd en uiteindelijk om een uur of 21.30 ‘s avonds weggereden richting het mooie Californië…
We hadden tezamen afgesproken om maar ‘s nachts te rijden en dan elkaar af te wisselen, zodat we de zaterdag nog volledig te besteden hadden in SF!
Nou dit verliep allemaal prima, we hadden het prima geregeld in onze mooie bus! Flink wat drinken en eten ingeslagen en iedereen zat prima op zn plekkie! Dvd-spelertje aangesloten op de stereo, dus ook nog eens met zn allen bioscoop-style film kijken…prima!

Na een tijdje was iedereen te brak om film te kijken en zijn de stoelen en bank mooi naar achter geklapt en hadden we voor (bijna) iedereen een lekker bedje, en de meeste mensen hebben ook prima geslapen! En na een paar stops en 12 uur later kwamen we aan in San Francisco! En ook na de hele weg prachtige stralende lucht, reden we 10 mijl voor SF echt in een pak wolken waar je eng van werd…dit resulteerde dus in temperaturen die wij inmiddels rasechte Arizona-bewoners niet meer gewend waren!

Eenmaal aangekomen geprobeerd in het KLM-crew hotel te kunnen slapen maar helaas zat het daar vol, dus werden we doorverwezen naar een ander hotel bij Fishermans Wharf…wat ook prima was!
Daar dus maar voor in ieder geval 1 nacht geboekt en gezellig met zn 7-en verspreid over 2 kamers slapen! Prima!

De eerste dag besloten we om Fishermans Wharf maar eens te gaan verkennen en trachten kaartjes te krijgen voor Alcatraz, dit in eerste instantie zonder succes…maar toen we zeiden dat we KLM-crew waren en 2 dagen erna weer terug moesten hadden ze ineens het advies om maar ‘s morgens vroeg ff te komen, dan waren er waarschijnlijk nog wel kaartjes! Oké dan!
Die dag verder niet heel veel gedaan door de moeheid…’s avonds wel lekker gegeten bij het Hard Rock Cafe en nog ff rondgeslenterd langs alle straatartiesten (oftewel idioten in junglepakjes met vurige fakkels…):

Die avond op tijd naar bed gegaan en ‘s morgens vroeg dus vroeg ons bed uit om kaartjes te gaan bemachtigen voor Alcatraz, wat ook lukte! En om 10.30 zaten we mooi op de boot naar Alcatraz!
Daar aangekomen met honderden andere mensen kregen we een audiotour (in het Nederlands!) die erg interessant was!

 

Goed, dat was dus wel leuk!

Hierna besloten we om na een stevige lunch op een ietwat non-standard manier de beroemde Golden Gate Bridge te bezoeken…namelijk met de fiets!
Met zn 5en (Rickert en Belg hadden geen zin) hadden we dus een stel mountainbikes en, jawel, een tandem gehuurd:P!
Hiermee hadden we een eerst vanuit Fishermans Wharf een tochtje langs het water richting de brug…waar we met een fikse klim opkwamen…en hierna de 1,6 km over de brug fietsen met windkracht 600 ongeveer! Dit duurde dus even zoals je wel begrijpt:)
Uiteraard ook de brug nog even voorzien van een Skyliners-sticker en daarna weer verder gefietst naar een mooi havenplaatsje Sausalito (waar de zon wél heel lekker scheen ) en hier zijn we op de boot terug naar Fishermans Wharf gegaan…leuk!

Al fietsende naar de brug!



Volledig kan vliegen:           Op de boot terug:

Die avond nog even downtown San Francisco bezocht…en daar nog wat winkeltjes lastiggevallen:

Die avond zijn we weer rond 22.00 uur weggereden en na wederom een lange nachtrit kwamen we rond 12 uur ‘s ochtens weer in het snikhete Mesa aan…en die dag nog lekker bij het zwembad gehangen en op tijd naar bed gegaan!
Het was een supertrip geweest en ik heb me erg vermaakt…hopelijk krijgen we nog meer mogelijkheden om trips zoals deze te maken!

Houdoe en bedankt!!

Rens!

Beste mensen,

Nadat nog niet zolang geleden mijn eerste solo een feit was, was het op dinsdag 22 mei alweer tijd voor de laatste solo! Vluchtje S35
Gelukkig hebben ze er op school wel aan gedacht, en hebben ze gezorgd dat je er een mooie laatste solo van kan maken! Ze laten je namelijk een navigatievlucht van 4 (ja vier!) uur maken, en je mag zelf kiezen waar je naartoe gaat…
Wat het leukst, en het mooist is om te doen is vliegen naar Laka Havasu en Bullhead…
Zoals jullie weten ben ik op de laatste al een keer geweest, maar dat was allemaal beetje haasterig, en daarbij mocht ik er nu ook naartoe vliegen! (vorige keer kwam ik ervandaag toen we naar Las Vegas waren geweest)

Nou, ik dus aan de slag weer met al die planningen, en toen bleek dat Jelle (aka Teraflops maar meestal gewoon aangesproken als Tering) ook op dezelfde tijd zijn lange solo had, en toen hebben we maar afgesproken om samen naar Bullhead te gaan, leuk!

Op de dag zelf natuurlijk vroeg uit bed, omdat we allebei om 06.00 uur takeoff moesten gaan, dus om 04.00 ging de wekker, even planning afmaken, kijken wat het weer is en je door een instructeur af laten tekenen! Dat verliep allemaal prima en we konden dus weg…

Jelle was iets eerder klaar met alles dus die vertrok als eerste…ikke na 10 minuten ook opgestegen en daar vlogen we, lekker achter elkaar aan
Elkaar horende op de frequentie van de Practise Area besloten we allebei even in te schakelen op de luchtvaart-chatbox: 123.45 mHz, om hier elkaar even up to date te houden mbt. waar we waren, hoelang het nog duurde, wat we het weekend gedaan hadden etc…

Naja, dit duurde allemaal een uurtje of 1,5…toen kwamen we aan op onze eerste stop, Lake Havasu City Airport:

Hier een Full stop taxi back gedaan (oftewel landen, terugtaxiën en weer opstijgen), en daarna nog een klein stukkie door naar Bullhead Laughlin International Airport!:

Hier kwam ik 10 minuten na Jelle aan, en hier hebben we eventjes lekker onze rust gepakt, wat gedronken…de kist vol laten tanken en natuurlijk foto’s gemaakt!

Ik bij mn kistje, de 4144P, op Bullhead met Jelle’s kist de 962WG en de Casino’s op de achtergrond!

Jelle!:

Hierna weer teruggevlogen uiteraard…en omdat we allebei een beetje te laat waren, en dus zo snel mogelijk terug moesten zijn hebben we ipv. onze planning via allerlei punten op de grond iets heel moois uit ons vliegtuig gebruikt! GPS!
Dit ding heeft het voordeel dat je gewoon je destination-airport erin kan draaien en dan berekent hij de snelste weg en geeft je grondsnelheid aan, prima dus!

Met behulp van GPS dus teruggekomen, en uiteindelijk 4,5 uur gevlogen! best lang dus…maargoed, het was een leuke dag!

De groenten!

Rens

Dag beste menschen!

Even een snelle update uit den USA

Laatste tijd weer veel gebeurd! Ernstig veel gevlogen de laatste tijd, ook weer een check gehad, de D32 check die vooral over navigeren ging! Deze heb ik gelukkig gehaald, maar dat ging niet zonder tegenslagen…
Voor de D32 kwam vanzelfsprekend de D31, deze vloog ik met Mr. Hamilton..die normaal alleen studenten lesgeeft die wat langer al vliegen…nouja, deze vlucht ging helemaal niet lekker…eigenlijk alles ging mis ongeveer…daarom besloot hij om me voor mijn D32 een extra vlucht (Dx) te geven…naja knap balen, maargoed niks aan te doen!

Na een welverdiend weekend rust dus Dx gevlogen en daarna meteen check gehaald, prima dus!

Na de D32 nog 1 dual vlucht gevlogen, en daarna nog mijn 2 laatste solo’s, hier zal ik in mijn volgende update wat meer over schrijven! Want nu staan we namelijk op het punt om naar San Francisco te rijden! Deze rit is maarliefst 12 uur lang dus we rijden lekker vannacht door…lekker pitten in de auto, prima! En omdat het maandag "Memorial Day" is hier in de USA hebben we lekker vrij, dus hebben we 2 volle dagen te besteden in SF! Prima!

Goed, volgende keer dus een uitgebreidere update…stay tuned!

Dááááááááááááááááág

Rens

Het begon allemaal zo mooi…

Dhr. Fokker (aka ModderFokker) en ikke stonden mooi gepland om om 11 uur voor onze gecombineerde D26-navigatie vlucht van 3 uur en we hadden daags ervoor besloten om dan maar naar Vegas te plannen als we dan toch zo ver weg konden!

Nou, wij dus toestemming gevraagd, dispatch vond t oke, instructrice vond t oke…wij plannen dus!
Hadden we mooi ons weekend (lees:alleen zondag) opgeofferd om een mooi routetje te plannen naar de stad waar alles mag! Fokker plande heen, ikke terug…

Deze planning nam ook zoals verwacht veel tijd in beslag maar dan heb je ook wel wat, ziehier!

Plannen op maarliefst 3 kaarten!

Van dichtbij:

Laatste stukkie naar Las Vegas McCarran International Airport:

Nou goed…dat was dus allemaal gedaan de dag vantevoren!
Op D-day dachten Fokker en ik op tijd op school te zijn wat vies tegenviel…we moesten onze windberekingen nog in ons navigatieplan zetten en dat bleek iets meer tijd te kosten dus het werd haasten om uiteindelijk nog om 11 uur weg te kunnen, maar we hebben het toch voor elkaar gekregen dat Fokker hem om 11.20 mooi de lucht in trok om richting las vegas te gaan sturen!

Ik mocht lekker achterin zitten en genieten van de navigatiekunsten van mn tijdelijke crewmaatje…dit was na een uur of 2 achtereen gezien te hebben een beetje te boeiend want ik begon een beetje weg te zakken en ik heb denk ik (ondanks de ziekelijk zware turbulentie (lees: hoofd erg hard tegen plafond stoot-turbulentie)) toch een 15/30 minuutjes lekker liggen slapen achterin:)

Eerst had Fokker een landing gedaan in het plaatsje Bullhead, wat een soort voorbode van Las Vegas is, ook hier aardig wat casino’s enzo!

Bullhead

Na een klein stopje hier weer richting Vegas! Via Lake Havasu en Lake Mohave richting de Hoover Dam en Lake Mead…!
Bij de dam aangekomen vonden we het hoogste tijd om Vegas Approach maar eens op te gaan roepen…vol hoop dat we konden landen op McCarran!
Toen hoorde we helaas het volgende: "Archer 961WG, We’re currently experiencing heavy delays so we’re not allowing any VFR (zichvliegend…) traffic in our Airspace…expected delay for you to enter McCarran Airspace is 60 minutes". hmmm dat zuigt, aangezien we al bijna op droge tanks aan het vliegen zijn en toch echt moeten gaan tanken! Beslissing, Vegas afblazen en terug naar Bullhead om te tanken, te eten, en te switchen…want ik zou eigenlijk vanaf Vegas terugvliegen…

Knap lelijk dus, dat het allemaal niet door ging…met een ietwat zuur gevoel gestopt op Bullhead om te gaan tanken en eten…wat allemaal snelsnel moest aangezien we voor sunset terug moesten zijn op Falcon, wat dus een uurtje of 3 vliegen was!
Wij dus snel met een shuttlebusje naar Bullhead City, eerste beste casino (toch nog een beetje Vegas…;)) ingegaan en snel een matige sandwich naar binnen gewerkt en meteen weer terug naar de kist! Hier mocht ik eindelijk opstijgen en mijn navigatievlucht beginnen…eerst richting Lake Havasu…maar daar kwam ik natuurlijk nooit! We moeten namelijk oefenen om te kunnen diverten (uitwijken) naar een ander veld in het geval dat er bijv. ineens een hele dikke grijze wolk voor je neus hangt ofzo…dus dan moet je snel bepalen waar je zit, lijntje trekken, opmeten hoelang het is, kijken wat voor ware track je moet vliegen, bepalen wat voor magnetische track je moet vliegen, wat de wind is, wat voor grondsnelheid je hebt, hoeveel je moet opsturen voor de wind, hoeveel fuel je verbruikt en hoelang je erover doet! En dan dat allemaal terwijl je nog gewoon moet vliegen! Je hebt dus kaarten, plotters, rekenschijven, stiften en dat soort zooi allemaal op je schoot liggen en regel maar dat je er komt! Nou ik vind t maar knap moeilijk hoor, we hebben een paar diversions geoefend en het ging wel steeds beter maar het is knap stressvol kan ik je wel vertellen, steeds weten waar je zit en kijken of je nog wel goed op track zit!

Na al die diversions even snel een touch & go gedaan op Wickenburg waar ik al eens was geweest omdat ik daar tijdens mijn eerste navigatiesolo als het goed is naartoe moet navigeren om dus nog even bekend te worden met het terrein daar:

Wickenburg:

Hierna ben ik voor het eerst op Scottsdale airport geweest om daar een full stop taxi back te maken (landen, stoppen en terutaxiën om weer weg te gaan).
Scottsdale is het veld waar onze school tot 3 maanden geleden nog gestationeerd zat, maar door drukte daar zijn ze verhuisd naar Falcon:

Scottsdale Municipal Airport:

Hierna terug naar Falcon waar ik net voor sunset aankwam, wat wel een mooi plaatje was!

Al met al een lange, verwarrende dag…maar toch wel een hele leuke ervaring om zo ver weg te gaan! Hopelijk kan zoiets nog iets vaker geregeld worden!

Oja trouwens, ook had ik zaterdag mn 2e check…D24, die vooral erover ging dat je Airwork kunt laten zien: Steep turns, slow flight, stalls, practise forced landing etc…ik zal er maar niet teveel over uitwijden maar ik heb het gehaald!

Voor zover deze update maar weer, waar veel mensen uiteraard met smart op zaten te wachten!

Dahaaag!

Rens

ps. Jeezus…wat heb ik weer een hoop onzin geschreven zie ik nu zeg…pff

Ja mensen! Het bijna onmogelijke is geschied! Ik ben gisteren echt helemaal alleen de lucht ingegaan en (levend en wel) teruggekomen!

Om het te bewijzen eerst even een videoverslag!;)

(filmpje ook in wat groter formaat  Hierrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr te bekijken)

Goed, solo…daar ging eerst wat aan vooraf, mijn eerste check (test om te kijken of je genoeg progressie hebt gemaakt). Deze check, vlucht D11 had ik afgelopen dinsdagmorgen.
Na ‘s maandags tijdens mijn D10 vlucht een paar erg goede landingen gemaakt te hebben had ik erg veel vertrouwen in deze check…alleen ging het alles behalve lekker…
Ik moest allemaal verschillende soorten landingen vliegen: Normal (met flaps), Flapless, Precision (je moet hem neerzetten op een bepaald punt) en Glide in (zonder motor).
Nou zo gezegd zo gedaan zou je denken…niet dus!

Bij mijn glide in en flapless klopten mijn snelheden niet helemaal (te hoog) en ook heb ik het vliegtuig een enkele keer nogal hard tegen het asfalt gegooid…
Toen we terug op de ramp stonden zei mn instructrice Mevr. Renders gelukkig dat ik het gehaald, maar met de spreekwoordelijke "Hakken over de sloot".
Ze zei dat ze me  als beoordeling alles standaard (goed dus) zou geven, en voor flapless, glide in en normal landing een S- (onder de standaard, maar nog geen ramp).
Nu is 3 S- het maximum wat je mocht hebben dus het was kiele kiele…maar tijdens de debriefing na goed overleg is het maar bij één S- gebleven, een opluchting dus!

Woensdag dus de grote dag! Ik mocht om 0900 oplijnen voor vluchtje SD12!
Eerst een half uurtje met Mevr. Renders gevlogen en het ging echt heerlijk, mooie approaches, landingen…prima! We hadden er allebei het volste vertrouwen in en daarom stapte ze na een half uurtje ook uit;) Deur dicht en voor het eerst alleen in die cockpit…wat een rust;)

Relaxed & vol vertrouwen!:P

Checklisten lezen en Briefings geven aan euh….ja….niemand:P

Taxiën naar Runway 22L en dan beginnen de kriebels wel te komen…maar de controller wilde me nog even lekker verwarren voordat hij me take-off clearance gaf…hij dacht namelijk dat ik iets had gezegd op de frequentie en zei daarom toen ik de baan opreed "Archer 40W Say Again?"
Ikke vanzelfsprekend: "Archer 40W Go Ahead?" Hij weer: "Archer 40W Say Again?"
Nu begon ik hem wel te knijpen, had ik iets niet gehoord…ik antwoord: "uhhhh, I didn’t say anything…Archer 40W" denkende dat hij het dan wel zou begrijpen maar nee hoor, daar ging ie weer: "Archer 40W Say Again?" Ik : @#$%!(in mezelf) "uhhh I didn’t say anything (nu licht geirriteerd…)" Nou nu snapte ie m hoor: "Archer 40W RWY 22L Cleared for takeoff!"
Jaaaa eindelijk! vol gas en vliegen met dat ding…hoppaa!!
Ondanks de drukte tijdens de vlucht heb ik toch echt stiekem wel een paar keer wat lichte vreugdekreten uitgesproken en gezegd: wow…dit is echt vet…:P

Ik heb dus in ongeveer 20 minuutjes 2 Touch & Go’s gemaakt en 1 Full Stop-landing om vervolgens terug te taxiën naar de Sabena-ramp…waar mijn instructrice en een hele horde klasgenootjes stonden te wachten!
Ikke dat ging geparkeerd en uitgestapt….dan mag de stropdas volgens de traditie doorgeknipt worden!

Daarna volgen de felicitaties:

Waarna je dus de grond absoluut niet mag raken voordat je in het zwembad ligt!
Ik werd mooi van het vliegtuig getild, in de achterbak van de auto van Bassie en Bo gegooid, ff op Ui wachten die ook net solo was en dan naar de appartementen om even plons te gaan!

Deze plons was vooralsnog de mooiste plons die ik ooit heb gehad!En hij had dit dus als resultaat:

Tevreden Ui en Tevreden ikke:

Feeling good!

Al met al een superdag geweest! Een dag die ik niet snel zal vergeten!
Voor het eerst alleen de lucht ingaan is echt heerlijk, genieten!
Zo heb ik vandaag (donderdag dus….:)) al mijn 2e solo gevlogen en ben ik voor het eerst weggegaan van het vliegveld: naar de practise area om daar alleen wat airwork te doen…dat was ook echt heerlijk, om op 1,5 km hoogte lekker een beetje te sturen in heerlijk stabiele lucht…wat steile bochten trekken, beetje genieten van het uitzicht etc…

Maargoed, genoeg geluld weer, ik voel me goed, en ben van mening dat solovliegen echt heerlijk is!

Ik geef binnenkort wel weer een update want het vliegen gaat erg hard nu (2x per dag), kheb veel te vertellen:P

Groeten van  uw aller Rens "nu echt helemaal 100% supervolledig airborne" Fransen!

Hai,

Na veler verzoek…(britt?) even een kleine update….dit keer over een mooi apparaatje wat we gekocht hebben hier…want ja, naast al dat drukke vliegen hebben wij ook wel eens vrije tijd en ja, dan wil je ook wel eens wat he!

Bij gebrek aan inspiratie om echt te gaan sporten zagen we de kans om dit mooi thuis te kunnen doen!
Daarom hebben we de prachtige uitvinding genaamd de Nintendo Wii gekocht!
Dit is niet zomaar een spelcomputer beste mensen, nee…bij deze spelcomputer moet je daadwerkelijk lichamelijke activiteit verrichten!
Bij spellen zoals tennis, bowlen, baseball etc. ben je na een half uur intensief spelen wel vrij kapot!

Om een goede indruk te geven heeft mijn grote vriend, crew- en roommate Wouter (aka. Volledig)  een prachtig actiefilmpje gemaakt van een bloedstollende tennismatch tussen mij en Bassie (voor enkelen slechts bekend als Peter).

In dit fragment is duidelijk te zien dat ik Bassie al compleet aan het inmaken was, de wedstrijd liep dan ook uit op een superoverwinning voor mij…

Verder moet er natuurlijk ook gevlogen worden!

Ik ben inmiddels bij mijn eerste check (examen) aanbeland…de D11 check…hier wordt gekeken of je genoeg skills hebt om voor het eerst helemaal alleen circuitjes te gaan draaien en te landen…als je dit haalt mag je dit namelijk tijdens vluchtje D/S12 ook gaan doen (hopelijk de dag erna;))

Ik zal jullie een dezer dagen wel een update geven over checks/solo gaan….

Ik hoop dat ik m ga halen morgen! Ik sta ingepland om 07.49 Phoenix-tijd, dus alle trouwe kijkers moeten even om 16.49 hun handjes ineen vouwen en bidden dat goeie ouwe Rens zn check ff haalt!
Ik zou het in ieder geval zeer op prijs stellen!

Update volgt dus piepels!

Dahaag!

Rens

Mensen!

Zaterdag was de dag dat we met de van voor het eerst een serieuze roadtrip hebben gemaakt en wel naar die grote kloof (Grand Canyon voor de wat minder begaafden)!
Om 0800 zijn we met zn drieën (Maurits, Wouter en ikke) vertrokken vanuit Mesa voor een rit van ongeveer 4 à 5 uur naar de Canyon.

Onderweg:

Ook onderweg werd er gegeten:

Wat lectuur voor onderweg:

De rit verliep voorspoedig en onderweg kwamen we al een hoop verschillende landschappen tegen…en ja beste mensen…we hebben zelfs in het warme Arizona warempel nog sneeuw gezien! Gossie!

Vlakbij de Canyon kwamen we ook nog wat mooie oude luchtvaart tegen, een Connie:

En toen, jawel mensen, kwamen we daadwerkelijk aan in de Grand Canyon…Meteen werden we overladen met Japanners en Amerikaanse toeristen met witte sportschoenen, sokken en lelijke petjes op…Maar bij de Canyon zelf was het uitzicht prachtig:

Nog wat piccas:

Simulated Canyon-fall:

De mannen:

Ook stickers konden niet ontbreken:

Aan het eind van de middag keerden we weer terug richting Phoenix…in een kleine 4 uurtjes waren we weer thuis en een hele ervaring rijker!
Ondanks het feit dat ik de Grand Canyon al ooit gezien had was het weer verbazingwekkend mooi!
Laten we hopen dat er nog vele, minstens net zo mooie roadtrips mogen volgen want dit was prima!

De groenten!

Rens

Haiii!

Weer een berichtje uit het wilde westen!

Een non-standard weekje deze week!
Het begon allemaal zo mooi met maandag en dinsdag vliegen (vlucht D03 & D04), wat overigens ook erg leuk was! Wouter en ik hebben beide onze eerste landingen in ons prille leventje gemaakt wat erg vet was! Tijdens vlucht D03 was het zover, eerst the usual oefeningen in de Northeast Practise Area en daarna waren we weer inbound voor Falcon field en mochten we onze eerste circuitjes (denkbeeldige rechthoek rond het veld die je vliegt om iedereen geordend en goed te kunnen laten landen) en landingen hebben gemaakt! Het begon voor mij met 1 touch en go (landen en meteen doorstarten) op baan 22R van Falcon en daarna een full stop landing op 22L. Ik had echt medelijden met die zielige N4177L, wat hebben wij tweeën dat ding smerig toegetakeld zeg…in totaal 5 landingen hebben we dat ding echt een paar keer goed tegen de grond gekwakt, maargoed…alle begin is moeilijk nietwaar?!

Dinsdag dus D04 gevlogen, beetje van hetzelfde laken een pak, alleen begon alle ellende van de week hier al. Nadat Wouter om de eerste vlucht had gedaan om 6.30, waren we 1,5 uur daarna terug op falcon om te wisselen, prima…Ikke voorin, checklisten voorlezen, motor starten…shit, oliedruk te laag! Nou wij even naar de run-up area om te kijken wat de teller aan zou geven bij een hoger toerental, maar bij bijna full power zat de wijzer nog maar half in t groen, half in t geel, niet goed dus, terug naar de ramp…shit…
Enfin, kist naar Maintenace, moest gemaakt worden maar dan? Mijn instructrice en ik waren aan het kijken of er nog een kist vrij was maar nee, we moesten wachten tot er een terug was! Dat duurde ongeveer 1,5 uur maar toen mochten we gelukkig! Vlucht gedaan en de landingen gingen in ieder geval naar mijn mening al beter!

Woensdag: De ellende begint…

Wouter en ik stonden woensdag om 10.50 ingedeeld, prima tijd dus…beetje uitslapen, maar ik sliep de hele nacht al slecht en voelde me niet lekker…en jawel hoor, om een uur of 6 moest ik rennen vanuit mn bed naar de wc, mn hele subway-footlong-broodje van de dag ervoor kwam eruit, bahbah!
Dit proces heeft zich tot een uur of 12 smorgens ieder uur herhaald wat zoals je begrijpt alles behalve relaxt was:S Ik heb verder de hele dag een beetje in bed en op de bank gelegen, nogsteeds erg misselijk. ‘s Avonds voelde ik me wel beter en nadat we ons woensdagavond ritueel ‘Lost’-kijken hadden voltooid om 10 uur dacht ik, ik doe lekker even een half uurtje mn ogen dicht, totdat ik dus smorgensvroeg wakker word op diezelfde bank! Ik was even helemaal de kluts kwijt maar nadat ik Sander en Nick voorbij zag lopen toen ze moesten vliegen wist ik gelukkig weer waar ik was:P

Donderdag was ik eigenlijk wel klaar om weer te vliegen maar waren we (op Sander en Nick na) allemaal niet ingedeeld:S behoorlijk klote dus. Deze dag is dan ook uitgelopen verder op een intense lambal-dag, wat op zn tijd prima is maar als je dan donderdagsmiddags ziet dat je vrijdag ook al niet vliegt begin je toch wel te denken: hmm, als ik nog ooit naar huis wil is het wel handig dat ik nog ooit vlieg nietwaar?

Goed, niks aan te doen en vandaag dus weer vrij…toen hebben we besloten om ergens naartoe te gaan met onze pimp-van. We zijn met ons huisje en Berry (aka Ui) naar Camelback Mountain gereden: Een relatief hoge heuvel midden in Phoenix waar je een prachtig uitzicht over de stad hebt, deze heuvel hebben we na een uur zoeken naar een hiking-trail ‘beklommen’ om wat mooie plaatjes van Phoenix te kunnen schieten, en dat is wel gelukt!

De mannen onderweg:

De denker:            Mooi uitzicht:

2 idioten op een berg:

Phoenix Sky Harbour Intl. Airport net achter de berg:

Al met al een leuk tripje dus!

Ik zie zojuist dat we ook morgen (zaterdag) niet ingedeeld zijn, dus gaan we met was mensen naar de Grand Canyon als het goed is, primaa! Snel dus ook verslag en foto’s daarvan!

Dag dag kinders,

x Rens!

Oja! Ter aanvulling op mijn andere bericht van vandaag:
Voor de liefhebbers hebben we vanmiddag ook nog even een video-rondleiding van ons appartement gemaakt met prachtig commentaar van moi!:

Hallo iedereen!

Even weer een kleine update op de zondagavond!

Na mijn eerste vlucht afgelopen woensdag heb ik donderdags niet gevlogen omdat het groots openingsfeest van Sabena Airline Training Center was, waar wij ‘s middags allemaal bij aanwezig moesten zijn…(in volledig uniform…dus ook met jasje aan als het buiten 30 graden is…fijn…)
Het feestje was wel leuk, goed aangekleed, er speelde een (hele goede!) band, er stonden een aantal kisten van onze school in de hangaar waar het allemaal te doen was en er werden rondvluchten gegeven voor de aanwezigen.
Ook was er de hele tijd een buffet waar je eten kon halen enzo…maar wij dachten dat om 6 uur nog ‘warm’ eten zou komen en dat was ook de reden waarom iedereen tot zolaat bleef, maar helaas was het buffet wat er stond alles wat er was…maar dat was verder ook prima te eten!
Hier een kleine fotoimpressie:

Vrijdag heb ik mn tweede vlucht gevlogen! Deze keer mocht ik wel zelf de takeoff doen, en dat was een supergevoel! Echt vet om dat ding helemaal zelf de lucht in te trekken! Verder hebben we grotendeels hetzelfde gedaan, alleen deze keer ook slow flight (spreekt voor zich…) en Steep Turns (bochten met 45 graden dwarshelling) gedaan, dit was ook erg leuk!

Ikke + een hele hoop klasgenoten op n schooldagje!:

Oja, dit is het vliegtuig waar ik mn eerste vluchten op gevlogen heb, de N4177L:

Verder wilden we dit weekend naar de Grand Canyon gaan, maar aangezien we nogal wat gedoe hebben met het omzetten van het eigenaarsschap van de auto, dachten we dat we niet mochten rijden tot dat helemaal geregeld was, maar zaterdag ‘s avonds kwamen we er dus achter dat het wel gewoon mocht….een mooie roadtrip misgelopen dus! Maar gelukkig komen er nog meer weekenden aan!;)

Vandaag heb ik lekker beetje niks gedaan, uitgeslapen uiteraard, mn checklisten geleerd, en veel Friends gekeken:

Ook heb ik gisterenavond heel fanatiek de deur dichtgegooid met mijn poezelige vingertje ertussen, wat een hoop geschreeuw en een fraai blauw gekleurde nagel als gevolg had:

Ik zal volgende week wel weer een update geven, dus wees niet bang!

Houdoe en bedankt!

Rens